Michelin Pilot Road 5 GT

Ik ben nooit zo’n voorstander van persberichtjes citeren etc. maar deze word ik wel blij van eigenlijk. Zelf heb ik altijd met plezier rond gereden op de Michelin Pilot Road 4 (nu op een Metzeler Roadtec 01, niet slecht maar ook niet onverdeeld gelukkig) en was teleurgesteld dat er geen GT versie was van de nieuwe Pilot Road 5.

Daar is nu verandering in gekomen, Michelin heeft onlangs de nieuwe Pilot Road 5 GT uitgebracht, speciaal voor zware toerfietsen als de Yamaha FJR1300, BMW R1200RT en K1600GT, Honda Pan European 1300, Kawasaki GTR 1400 etc.

Meer informatie, inclusief downloadbare PDF en bandenmaten is te vinden op de site van Michelin: https://www.michelin.com/en/press-releases/the-new-michelin-road-5-gt-tire-the-road-tire-for-fans-of-motorcycle-touring/ 

 

Doorwaai jas op de motor

De zomer van 2018 was warm, en dat is nog een understatement. Voor de motorrijder waren er veel dagen dat de temperatuur hoog was, zo hoog dat de verleiding om zonder beschermende kleding groot was, en voor veel motorrijders te groot.

De zomer van 2019 is nog niet voorbij, maar voorlopig was het wederom erg warm, we hebben al een aantal serieus warme dagen gehad. Zelf ben ik in juli 2019 in Frankrijk geweest, en daar was het niet anders dan hier.

De verleiding is groot om in een T-shirt te gaan rijden, en je ziet genoeg motorrijders die dat doen, maar verstandig is het niet. Als je onderuitgaat dan ga je ook goed onderuit, en bij een snelheid van 50km/uur over het asfalt loop je 3e graad brandwonden op, om nog maar te zwijgen over de rommel die op de weg ligt en fijntjes je huis (en wat daaronder zit) ingewreven wordt.

Maar goed, een motorpak is met dat warme weer ook niet alles, maar een goed alternatief is een doorwaaipak. Zelf rijd ik met een doorwaaipak (losse jas en broek) van Rev’It en dat bevalt me prima. Een doorwaai jas is gemaakt van geperforeerd kunstof waardoor het lekker ventileert, veel beter dan een jas met ritsen die je open kunt maken. Wel is de jas voorzien van de nodige beschermstukken.

Mijn jas was rond de € 175,- maar was niet voorzien van een goede rugbeschermer, die moest er apart bij aangeschaft worden. Jammer, maar je weet dan wel dat je een goede rugbeschermer hebt. De bijbehorende broek was net onder de € 100,- en daar moesten nog heupbeschermers bij aangeschaft worden.

Een setje doorwaai handschoenen en luchtige motorsneakers maken het verhaal compleet en zorgt ervoor dat je prima en veilig met het warme weer kunt bijven rijden.

Doorwaai pak motor

Onder het pak heb ik speciaal ondergoed aan (tenminste, als ik niet naar mijn werk ga) wat het zweet goed absorbeert en ervoor zorgt dat het ook prettig blijft zitten als je flink zweet. Mijn ervaring is dat het tot zo’n 32 graden prima werkt.

Er zijn een aantal punten waar je even op moet letten bij een doorwaai pak:

  • Smeer je nek goed in met zonnebrand, de zon staat daar lekker op te branden;
  • De overgang van de broek naar de sneaker is ‘bloot’. Dit merk je na 2 dagen als je been rood begint te worden van het verbranden (zie onderstaande foto);
  • Hetzelfde geldt voor je polsen;
  • Doorwaai in de regen betekent ‘doorregen’, een regenpak heb je echt wel nodig.

Verbrande Enkel

Dus, met een doorwaai pak is het in de zomer prima uit te houden op de motor op een veilige manier. Er zijn een aantal punten waar je even op bedacht moet zijn, maar verder kan ik het iedereen aanraden.

 

Aanrijding in het buitenland, wat dan…

Onlangs ben ik 3 weken met vakantie in Frankrijk geweest, helemaal prima. Op de terugweg door Luik ging het fout. Even niet opletten terwijl we hooguit 20 km/uur reden en opeens staan de auto’s voor je stil. Ik zie hem nog net stil staan, maar had geeneens tijd meer om te schrikken. Een klap en opeens lig je op de grond.

Aanrijding Buitenland

Ik had geluk, de politie reed achter me en die stonden naast me voordat ik mijn been onder de motor vandaan kon halen. Gelukkig lag de motor op de koffer en de valbeugel, dus zelf had ik geen persoonlijke schade op wat spierpijn na. En omdat de politie er direct bij was had ik ook de eCall van BMW niet nodig (die automatisch werd geactiveerd, zie ook mijn andere blog hierover).

Dan sta je weer overeind, stof van je jas geklopt, doen alle lichaamsdelen het nog, en dan begint het administratieve feest, want hier heb je vooraf nooit rekening mee gehouden. Spoiler: de aanrijding gebeurde om 13:00 uur (Luik), ik was om 23:15 thuis (Noordoostpolder). De meeste tijd kwijt met wachten, zaken uitzoeken, dingen proberen te regelen, wat zit wel in mijn verzekering en wat niet…. langs de straat wordt je daar simpel van, dus hierbij een aantal tips die ik zelf ook maar ter harte zal nemen:

  • Zet het telefoonnummer van je verzekering in je mobiele telefoon;
  • Zorg dat je een Europees Schadeformulier bij je hebt en nog beter, zorg dat jouw helft al in ingevuld met de juiste gegevens. Thuis het nummer van je groene kaart opzoeken of van je polis is makkelijker dan langs de straat;
  • Zorg dat je je groene kaart bij je hebt (die wil de politie ook zien);
  • Zorg voor een proces verbaal, uiteindelijk ben je in het buitenland. Dit is voor de tegenpartij ook wel prettig;
  • Misschien een open deur, maar zorg dat je je rijbewijs en kentekenbewijs bij je hebt;
  • Maak foto’s van de plaats van het ongeluk;
  • Zorg dat het schadeformulier ook door de tegenpartij juist is ingevuld;
  • Maak een foto van het rijbewijs van de tegenpartij;
  • Maak een screenshot van Google Maps zodat je later altijd weet waar je het ongeluk hebt gehad;
  • Bel direct je verzekering en zorg dat je alle gegevens bij de hand hebt.
  • Vraag om het schadenummer of dossiernummer als alles is genoteerd. Dit kan je nodig hebben als je later terug moet bellen.
  • Een pechservice van de fabrikant (bv BMW service) dekt vaak alleen pechgevallen, geen schadegevallen. Je baalt als een stekker als ze je dat pas na een half uur weten te melden.
  • Weet wat er allemaal gedekt is bij jouw verzekering zoals vervangend vervoer, transport naar huis, motor repatriëring. Als je dit niet weet kunnen ze je aan de telefoon gewoon alles wijs maken. De persoon bij het call center weet veel van autoverzekeringen en autoschades, maar weinig van motorverzekeringen en motorschades. Ik ben uiteindelijk met de taxi naar huis gegaan en de motor op een aanhanger achter de taxi, dat zou gedeclareerd moeten kunnen worden bij de verzekering, maar dat moeten we nog afwachten…

Een goede voorbereiding (niet in de negatieve zin) scheelt gewoon de helft, en had mij een hoop frustratie en tijd kunnen schelen.

Inmiddels ben ik een week verder, de motor staat bij de dealer en de schade expert gaat binnenkort komen. Er zit geen vervangend vervoer in mijn verzekering, dus het motorseizoen is wel zo’n beetje voorbij voor mij. Ik heb nog een oude K100 staan, maar die is meer voor een lekker ritje in het weekend, niet voor dagelijks gebruik.

 

Givi quicklock tanktas op een K1600GT

Op een BMW K1600GT heb je weinig te klagen over bagageruimte, maar iets kleins en handigs zou wel makkelijk zijn. Nu zitten losse dingen als sleutels, telefoon, portemonnee etc gewoon los in de topkoffer. Met name bij een koffiestop is dat niet praktisch.

Givi heeft daar een leuke oplossing voor, een 5 liter tanktas die met een quick lock vast zit. Je zet hem er zo op, en je klikt hem er net zo makkelijk weer af. Geen gepruts met magneten of sjorbanden, gewoon met een ring om de tankdop heen.

Givi Quick Lock K1600GT

Bovenop de tanktas zit een handig insteekhoesje (van binnenuit, dus waterdicht) waar je een mobiele telefoon in kwijt kunt. Niet te groot, een iPhone 6S gaat er net in, maar veel ruimte heb je dan niet meer over. Ook zit er een openingetje in de tanktas (zelfde idee als bij rugzakken) waar je een 12V kabeltje doorheen kan voeren voor voeding van de iPhone. Een powerbank meenemen kan natuurlijk ook.

Givi QuickLock iPhone

Zo’n quick lock tanktas zit met een tankring vast. Givi levert verschillende soorten ringen voor allerlei motoren, maar (uiteraard) niet voor een K1600GT. De tankdop van een K1600GT lijkt wel heel erg op de tankdop van een R1200RT, en daar heeft Givi wel een tankring voor (model BF17).

Motoport Leeuwarden had deze ring op voorraad liggen, en was zo vriendelijk aan te bieden om te komen passen. Et voila, dat paste dus:

Givi Quick Lock Tankring

Het is een kleine tanktas, dus je kunt je portemonnee, motorpapieren, zonnebril, sleutels en dat soort dingen erin kwijt. Misschien zou een flesje water ook nog wel lukken, maar dat heb ik nog niet geprobeerd (die zitten meestal in een koeltasje in de topkoffer).

Givi QuickLock inhoud

Er is nog wel een ander dingetje, en dat is misschien ook wel de reden dat Givi geen ring voor de K1600GT levert. De tanktas zit vrij ver naar voren en met volle stuuruitslag zit je tegen de tanktas aan. Als je de tanktas helemaal vol zou proppen ga je daar waarschijnlijk last van krijgen, maar als er nog ruimte is kan je nog steeds keren op de weg zonder al teveel problemen. Tijdens het normale rijden heb je er geen last van in ieder geval, maar krap is het wel.
Maar ondanks dat vind ik het een prima aanwinst!

Moto Gymkhaha – Bijzondere verrichtingen voor gevorderden

Waarschijnlijk heb je wel eens van die motogymkhana filmpjes gezien. Vaak van Japanse origine, waarbij een rijder op een motorfiets met een ongelooflijk tempo een circuitje afrossen tussen de pylonen door.

Motogymkhana is een behendigheidssport, oorspronkelijk uit Japan maar wordt sinds een aantal jaren ook buiten Japan beoefend. Ook in Nederland kennen we een Motogymkhana vereniging die aktief allerlei evenementen organiseert zoals een ‘play & experience’, een masterclass en een competitie. De competitie is op zowel Nederlands niveau als op Europees niveau.

Omdat Motogymkhana wordt uitgevoerd met een relatief lage snelheid en er gebruikt wordt gemaakt van gewone straatlegale motoren is het bijzonder laagdrempelig en voor iedereen leuk om te doen.

Een Motogymkhana parcours bestaat uit een aantal figuren welke met gekleurde pylonen worden uitgezet, de kleur verteld aan welke kant je er voorbij moet rijden of wat je moet doen:

  • Rode pylon: links aanrijden, rechtsaf eromheen
  • Blauwe pylon: rechts aanrijden, linksaf eromheen
  • Gele band om de pylon: een draai maken van minstens 270 graden
  • Witte lijn tussen twee gele pylonen: een ‘jinx’, het voorwiel van de motor moet over die lijn en terug

En hiermee kan je een circuit uitzetten, zoiets als dit:

gymkhana parcours

Bovenstaande foto is van een wedstrijd van de MotoGymkhana vereniging in April 2018. En dit is serieus indrukwekkend om te zien, vooral een EK wedstrijd. De rijders krijgen een kopie van bovenstaand circuit, en gaan zich echt mentaal voorbereiden. In hun hoofd lopen ze het hele parcours af, en bepalen vooraf alle rempunten, bochten etc. Dat niveau is echt iets anders dan wat “rondjes draaien”.

DSC_2052

Binnen een wedstrijd zijn er drie verschillende klasses:

  • Klasse blauw: rijders die in een wedstrijd in de Nederlandse MotoGymkhana competitie vier maal sneller hebben gereden dan 105% van de winnende tijd;
  • Klasse groen: andere rijders die in een wedstrijd in de Nederlandse MotoGymkhana competitie vier maal sneller hebben gereden dan 110% van de winnende tijd;
  • Klasse geel: de overige rijders;

DSC_2157

En ook een stoppie hoort erbij 😊

DSC_2284

Maar zo’n wedstrijd is leuk om te zien, maar voor de ‘normale’ motorrijder is er ook genoeg te doen. De MotoGymkhana vereniging heeft naast de wedstrijden ook nog een Play & Practice en een Masterclass in de aanbieding. De Play & Practice kan je je gewoon voor aanmelden, ook als niet lid en je betaalt € 30,- om mee te mogen doen. Leden van de vereniging kunnen natuurlijk altijd meedoen. De Workshop is alleen voor leden, en voornamelijk bedoelt voor als je je verder in MotoGymkhana wilt verdiepen.

De Play & Practice is leuk om te zien, daar komen mensen op hun normale dagelijkse motor. Even rondvragen, en je hoort zaken als “ik rijd veel in de stad, en dan is kort manoeuvreren wel handig” en “ik vind het gewoon leuk om te doen”.

DSC_0978

Hier zie je dus motorfietsen die je bij de wedstrijden niet ziet, en hele verschillende motoren als een FJR1300, Pan Europen, GSXR750, Yamaha diversion, echt van alles. Maar denk niet dat het allemaal even makkelijk is, na een half uurtje zijn de deelnemers doorweekt van het zweet, en ik heb motorfietsen gezien waarbij de rook van de achterrem kwam zo warm werd die.

DSC_1286

Kortom, MotoGymkhana is een leuke en laagdrempelige behendigheidssport die echt voor iedereen te doen is. En het is niet makkelijk (ik mocht een stukje proberen op een Honda CB-1). De kosten vallen enorm mee, je koopt een oude motorfiets, monteert een startonderbreker (bij een schuiver wil je wel dat hij afslaat), eventueel wat valbeugels en verhoogt het stationair toerental naar 4000 toeren en je bent er klaar voor. Ook leuk, het is niet echt een mannensport, ik was aangenaam verrast door het aantal vrouwen wat meedoet!

De MotoGymkhana vereniging heeft twee locaties waar ze vaak te vinden zijn, dat is bij Rijschool Kemp in Lelystad en bij Blom Slipcontrol in Etten-Leur.

Meer informatie vind je op de site van de MotoGymkhana vereniging (https://motogymkhana.nl/) en op WikiPedia (https://nl.wikipedia.org/wiki/Moto_Gymkhana). Ook heb ik nog wat filmpjes die ik tijdens een evenement in Lelystad heb gemaakt:

Motorrijden voor het goede doel

Er zijn legio goede doelen waarbij mensen een sportieve prestatie neerzetten om geld in te zamelen voor het goede doel. Voorbeelden hiervan zijn RopaRun, Giro di Kika, Duchenne Heroes, Alpe d’HuZes en Tour for Life. Klik op het plaatje voor een Tour for Life promo filmpje…

Tour for Life 2018 video

Naast de mensen die hardlopend of fietsend zo’n monstertocht ondernemen zijn er ook veel vrijwilligers nodig tijdens zo’n evenement. Mensen die helpen met vrachtwagens in- en uitladen, tenten opzetten, in de keuken werken, de bar bemensen, sportmassages, mecaniciens, motards, bemensing van de checkpoints of de indeling en begeleiding van de campings. Voor de Tour for Life zijn gemiddeld zo’n 75 vrijwilligers nodig, naast de 300 wielrenners. Oh, en dan heb ik het nog niet gehad over de ploegleiders en aanhang die voor de renners zelf een belangrijke steun en toeverlaat zijn.

Voor de Tour for Life 2018 heb ik me als vrijwilliger laten strikken en zat ik in het verkeersteam. Met 2 man waren wij verantwoordelijk voor de indeling van de campings onderweg, en het in goede banen leiden van de mensen die gedurende de middag op de camping aankwamen. Bijzonder leuk om te doen, en wat doe je dan als motorrijder? Het nuttige met het aangename vereniging 😊

Tour for Life is een fietstocht van Bardonecchia (Italie) naar Sittard, een dikke 1300 km. Er zit amper een vlak gedeelte in, dus er zijn ook heel veel hoogtemeters. Hoogtemeters die vooral de eerste 3 dagen erg zwaar zijn omdat je daar door de Alpen fietst.

Tour for Life 2018 Route

De fietsers beginnen dus in Bardonecchia, de vrijwilligers verzamelen zich op de eerste camping in Bourg Saint Maurice. Vanuit Nederland op vrijdag vertrokken, overnachten in hotel Rotisserie du Chambertin (inderdaad, alweer) en de volgende dag in oostelijk richting naar het Meer van Geneve, een stukje door Zwitserland, dan de Franse Alpen (over de Cormet de Roselend, de renners moeten hier op de tweede dag ook overheen) naar Bourg Saint Maurice. Heerlijk.

IMG_3931

‘s avonds kennismaken met de andere vrijwilligers op de camping, beetje overleggen hoe het allemaal gaat werken, onderzoeken of de meereizende bar ook goed werkt, en de volgende middag de eerste wielrenners ontvangen. Het inrichten van de camping is nog wel een dingetje de eerste paar dagen, je moet echt wel even de slag te pakken hebben voordat je doorhebt hoeveel ruimte iedereen nodig heeft (of nodig denkt te hebben, daar zit een verschil in).

IMG_3940

Als vrijwilliger in het verkeersteam moet ik de volgende dag als een van de eersten op de volgende camping zijn, dus na het ontbijt even douchen, spullen pakken en rijden. Vaak stukjes van 150 km. Voor een motorrijder peanuts, voor de wielrenners iets zwaarder. Je ziet een groot verschil tussen de renners, sommige komen om 14:00 aan op de volgende camping en zijn na een half uurtje weer fris, anderen komen na 19:00 aan en rijden op hun laatste tandvlees. Afzien en ontberingen in de bergen dus, alhoewel ze onderweg bij de checkpoints nog wel kunnen lachen (waar eten, drinken en masseurs zijn).

IMG_4327

Meedoen als vrijwilliger is een hele aparte, maar ook hele emotionele gebeurtenis. De meeste mensen bij de Tour for Life hebben ergens te maken gehad met kanker. Vaak zijn het familieleden die ze zijn kwijt geraakt, variërend van ooms of tantes tot hun eigen kinderen. Er werken mensen mee als vrijwilliger die zelf kanker hebben en uitbehandeld zijn, mensen waarvan je dus beseft dat die er volgend jaar niet meer zijn. Naast alle leuke momenten zijn er ook voldoende stressvolle, en ook emotionele momenten, en er wordt heel regelmatig een traantje weggepinkt bij deze en gene.

Er rijden ook motards mee als begeleiding voor de renners onderweg. Dat is niet anders dan de mannen die je op TV ziet bij de Tour de France. Mocht je denken “dat lijkt mij ook wel wat” dan heb ik slecht nieuws. Het is een select clubje van mannen die dit doen, en die hebben hier heel veel ervaring in, en je komt er niet zomaar bij.

Eppo karsijns

Foto van Eppo Karsijns (Red Pixl Media)

De route gaat vanuit de Franse Alpen door de Jura en de Vogezen in noordelijke richting. Helaas wordt het weer ook beduidend minder. Bij Camping La Roche d’Ully in Ornans dermate slecht dat ik ter plekke besluit om maar wat te huren voor de overnachting in plaats van de eigen tent van de organisatie. Ze hebben een grote Tipi Tent die ik voor weinig een nachtje mag gebruiken. Heerlijk, hier kan je normaal rechtop staan, het is volledig waterdicht, en een normaal bed erin. Bij de volgende twee campings heb ik ook wat gehuurd, een keer een houten chalet omdat het zo hard regende en een keer een stacaravan (Belgische Ardennen) omdat het zo verrotte koud was.

Tipi Tent

Ook de motorkleding bewijst goede diensten. Om de wielrenners te begeleiding sta ik bij de ingang van de camping, en in de regen is het motorpak en paraplu ideaal.

IMG_4186

Naast de motords rijden er ook artsen en verplegers mee, er gebeurt natuurlijk wel eens een ongelukje onderweg. Er zijn artsen/verplegers in een ambulance (die hebben ontheffing voor rijden in het buitenland) maar ook op de motor rijden ze mee. Deze zijn veel flexibeler en kunnen in geval van nood veel sneller ter plaatse zijn. Natuurlijk zijn het allemaal serieuze mensen, maar ook aan de meer ontspannende zaken als “muziek terwijl u werkt” wordt gedacht.

Muziek terwijl u werkt

Via de Franse en Belgische Ardennen gaat de tocht naar Sittard, waar het eindpunt is in de Tom Dumoulin Bike Park, hoe kan het ook anders. Uiteindelijk blijkt dat alle wielrenners en vrijwilligers een bedrag van meer van 1 miljoen euro (€ 1.021.000 om precies te zijn) bijeen hebben gebracht. Dit geld is bestemd voor de Daniel den Hoed stichting die het gebruikt voor onderzoek naar kanker. En dat is toch wel een hele prestatie.

Tour for Life 2018 Cheque

Terugkijkend op zo’n weekje als vrijwilliger is het toch wel heel leuk geweest. Heel veel mensen gesproken en gezien, mensen geholpen, verhalen aangehoord, meegedaan in de gezelligheid, lopen verbazen over de kracht van wielrenners, en af en toe toch wat met de ziel onder de arm gelopen als je weer zo’n tranentrekkend verhaal had aangehoord (of filmpje gezien). Maar, het was echt een unieke ervaring om zoiets een keer te mogen doen!

Wil je ook een keer meedoen als vrijwilliger, of misschien wel als fietser, meer informatie vind je op https://www.tourforlife.nl, en meer informatie over de route, inclusief (prachige) dagfilmpjes vind je op https://www.tourforlife.nl/de-route.

 

Motorrijden in de Harz

In het Hemelvaartweekend in 2018 zijn we een paar dagen naar de Harz in Duitsland geweest. Het was een georganiseerde reis van BMW dealer Simako-BDM uit Apeldoorn en Elst, de organisatie zelf was in handen van Harm Huitema van WiGo moto (WiGo, als in het Engels “We Go”), en WiGo is weer onderdeel van Dalstra reizen.

De Harz is een bergachtig gebied op de grens van het oude oost- en west-Duitsland en daar is veel te beleven. Wandelen op een van de honderden wandelpaden, wielrennen, motorrijden, alle soorten outdoor hobby is er te doen. De Harz is een ertswingebied, en ook dat zie je overal terug. Mijnwagonnetjes in tuinen, winkeltjes met allerlei soorten stenen, musea van groot tot klein met informatie over de ertswinning en mijnbouw. Ook zijn er ontelbaar veel oude stadjes waar je je hart kunt ophalen, tenminste als je niet aan het motorrijden bent.

Onze uitvalsbasis was Hotel Engel in Altenau. Nederlandse eigenaren die zelf geen motorrijder zijn, maar waar motorrijders wel welkom zijn, ook in groepen. Onze groep bestond uit 28 mensen op 23 motoren, niet onverwacht voornamelijk BMW rijders.

Hotel Engel

De Harz is een mooi omgeving, maar het weer kan daar nogal veranderlijk zijn. Begin mei kan het best fraai weer zijn, en afgezien van wat gesputter onderweg viel het allemaal best mee. Onze reisleider Harm had op de heenweg echter een andere route dan wij (wegwerkzaamheden, verkeerd gereden etc) en hij had behoorlijk slecht weer in de Harz, inclusief serieuze modderstromen zoals op bijgaand Youtube filmpje is te zien:

Modderstroom in de Harz

Rijden in de Harz is hartstikke leuk. Over het algemeen hele goed wegen, alhoewel op de kleinere wegen de GS rijders echt wel in het voordeel waren. De Harz is ook het oude grensgebied met Oost Duitsland, en daar vind je af en toe nog stukken van terug. “Rare” wegverbredingen waar vroeger een grenspost heeft gestaan bijvoorbeeld, maar wat nu helemaal begroeid is met groen.

De toertochten die Harm heeft uitgezet zijn wel fors, vaak tussen de 250 en 300 km en dan moet je er wel aan trekken. Toch is er tijd genoeg om te stoppen voor koffie of lunch, even rond te kijken voor een fotomomentje, of een stop bij het station van de stoomtrein, iets wat je als museumlijn daar vaker tegenkomt:

Stoomtrein Wernigerode

Met Hemelvaart is het druk in de Harz, zeker als het mooi weer is. Heel veel motorrijders onderweg (waarvan een aantal bezig zijn met Rossi achtige capriolen) maar ook veel fietsers. Voor fietsers is dit ook een ideaal gebied, het is niet al te ver van Nederland (iets minder dan 500 km van Utrecht) en de hoogtemeters kunnen hier goed geoefend worden. Veel kleine weggetjes ook, bruggetjes, heerlijke bochtjes, uitzichtpunten, stuwmeren, terrasjes en restaurantjes…. Prima vermaeck in de Harz voor de motorrijder.

Brus Osterode am Harz

Voor de terugweg was er ook een mooie binnendoor route uitgezet door Harm. Maar ja, op een gegeven moment ben ik er wel klaar mee, en wil ik gewoon weer naar huis, liefst snel. Dus hop in galop de A2 op (geen vrachtverkeer op zondag, dus lekker rustig) in westelijke richting, gevolgd door de A30 in noordelijke richting en bij Emmen het land weer in.

En zoals zoveel bestemmingen op de motor, ook de Harz is een aanrader, maar als je vroeg in het voorjaar gaat wel even op het weer letten.

Wernigerode